Yüzünü aradın sen hep,

en çok sevmek isterken bile...

Bir bulsan yüzünü;

bir bulsan,insanlara dağıtılmış hasretini,

istediğin gbi sevecektin..

Oysa utandın ;utandın,kendin oldukça

En çok severken bile

sevdiğinin gölgesine girdin bu yüzden..

Ne söylesen hep eksik kaldı.

Sahipsiz utancın gibi,

eksik kaldı..

Delice sevmeyi istedin aslında sen

ama ne zaman böyle sevsen,

deli sevgini senden çaldılar..

Ne zaman söylesen sevgini ;

seni böyle,yüzünü ararken bıraktılar.

Kıstın ateşini ,küçülttün kanatlarını,

çekildin en arka odana..

Gölgeleri bıraktın pencerelere.

Ah,,, bu hayatta sana kalan

sadece deli sevgini özlemekti..

Sana kalan,

bu hayatta kendini delice özlemekti..

  ^güldükçe,

  ^{gün devrilir gölerinin akşamına}

  ^gecedir,

  ^{bir rüzgar getirir ellerini öperim,}

  ^{kimseler görmez.}

  ^{dallar ıslaktır ay ışığında..}

  ^{adın sonbahar yüzlü bir çocuk}

  ^{ömrümün esrikliğine dolanır gelir}

  ^{bu kentli akşamlar sanıktır,kanatır yokluğunu}

  ^{sesin sessizliğimde   çoğalır gelir}

  ^{dallar ıslaktır ay ışığında..}

  ^{gitmen bildiği gibi konuşuyordu bensiz..}

  ^{belki bir kış güneşiydin kim bilir}

  ^{belki kimselerin uğramadığı bir güç çınarı}

  ^{kalakaldın tenhalığa,gölgesiz...}