Yangın yerinde tanıdım seni;

o deprem sonrası şehirde,

Herkes gitmişti,

 sana kalmıştı kül ve yıkım.

Konuşmayı yeniden öğrenir gibiydin.

Neden kırıldığını kimse anlamadı.

Sordular,

Yüzündeki bütün harfler ve sesler silinmişti...

Seni bırakıp gidenler bir sır olmuştu.

Her şeyi unutmuştun,

İki şey kalmıştı artık aklında;

Seven terk edilir...saf ,ölür.

Yeniden kurulsa bile ,

Dünya ,buydu işte..